De echtscheidingsprocedure

Hoe verloopt de echtscheidingsprocedure?

Een echtscheiding kunt u samen met uw partner of alleen aanvragen door een verzoekschrift in te dienen bij de rechtbank. Als u het verzoekschrift gezamenlijk indient, wordt dit een gemeenschappelijk verzoek genoemd. Van een eenzijdig verzoek is sprake als u de echtscheidingsprocedure alleen begint.

Duurzame ontwrichting

De term ‘duurzame ontwrichting’ is de wettelijke term, waarmee wordt aangeduid dat de relatie zo slecht is dat het niet meer mogelijk is om bij elkaar te blijven. Als het niet meer lukt om het huwelijk in stand te houden, kunt u de rechter verzoeken om tussen u beiden de echtscheiding uit te spreken.
Naar boven >

Gemeenschappelijk verzoek

Als vooraf afspraken zijn gemaakt over de gevolgen van de scheiding die in een convenant zijn vastgelegd, wordt dit convenant met het verzoekschrift ingediend bij de rechtbank. Aan de rechtbank wordt verzocht om de gemaakte afspraken op te nemen in een beschikking (de beslissing van de rechter).
Bij een echtscheiding op gemeenschappelijk verzoek hoeft u niet naar de rechtbank, er vindt geen mondelinge behandeling of zitting plaats. De rechtbank wikkelt de procedure schriftelijk af en neemt de onderling gemaakte afspraken over in de beschikking. De echtscheidingsbeschikking wordt opgestuurd naar de advocaat die het verzoekschrift heeft ingediend.
De echtscheiding komt tot stand op het moment dat de beschikking waarin de rechter de echtscheiding heeft uitgesproken wordt ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand van de gemeente waar u bent gehuwd.
Naar boven >

Eenzijdig verzoek

In een eenzijdige procedure dient de ene echtgenoot een verzoekschrift in en kan de andere echtgenoot – via een eigen advocaat – een verweerschrift indienen. In dat verweerschrift kunnen tegenverzoeken worden gedaan, bijvoorbeeld over de nevenvoorzieningen. Op deze tegenverzoeken kan weer schriftelijk worden gereageerd. Daarna zal de rechtbank een mondelinge behandeling (zitting) plannen, waarop de geschilpunten mondeling besproken worden ten overstaan van de rechter en in aanwezigheid van beide partijen en hun advocaten. De rechter neemt een beslissing over alle geschilpunten en legt deze schriftelijk vast in een beschikking. De beschikking wordt opgestuurd naar de beide advocaten.
De echtscheiding komt tot stand op het moment dat de beschikking van de rechtbank wordt ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand van de gemeente waar u bent gehuwd.
Naar boven >

Nevenvoorzieningen

In de echtscheidingsprocedure komen, naast de echtscheiding zelf, vaak nog andere onderwerpen aan de orde. Die onderwerpen noemen we “nevenvoorzieningen”. Denk hierbij aan bijvoorbeeld de regelingen met betrekking tot de kinderen, alimentatie, de echtelijke woning, de bezittingen en schulden en andere kwesties die met de scheiding samenhangen.
Naar boven >

Voorlopige voorzieningen

Een echtscheidingsprocedure neemt soms veel tijd in beslag, soms wel meer dan een jaar als u en uw partner het volledig oneens zijn. Als er in de tussentijd bepaalde knelpunten zijn waarvoor het niet mogelijk is om zo lang op een beslissing van de rechter te wachten, zoals bijvoorbeeld een tijdelijke zorgregeling voor de kinderen, een voorlopige toekenning van alimentatie of een regeling over het gebruik van de gezamenlijke (echtelijke) woning, kan het wenselijk zijn om een voorlopige uitspraak aan de rechter te vragen. Deze voorlopige voorzieningen gelden alleen tijdens de echtscheidingsprocedure.
Naar boven >

Kinderen

Indien u kinderen heeft waarover u samen gezag heeft, bent u verplicht om voorafgaand aan het indienen van het verzoekschrift tot echtscheiding met de andere ouder een ouderschapsplan op te stellen. Hierin staan in elk geval afspraken die u met elkaar maakt over de zorgverdeling, informatie, consultatie en financiën (kinderalimentatie). Het ouderschapsplan wordt samen met het verzoekschrift ingediend bij de rechtbank.
Kinderen die 12 jaar of ouder zijn worden door de rechter uitgenodigd om hun visie te geven over de zorgregeling. Een veel voorkomend misverstand is dat kinderen vanaf die leeftijd mogen beslissen over bijvoorbeeld de plaats waar zij wonen. Dit is niet het geval. Ouders blijven, zolang de kinderen minderjarig zijn, verantwoordelijk voor het nemen van dergelijke beslissingen. Als u er samen niet uit komt kunt u de rechter vragen om een beslissing te nemen. Die houdt dan wel rekening met de visie van het kind.
Naar boven >

Meer informatie over de echtscheidingsprocedure?

Wilt u meer weten over dit onderwerp, stel uw vraag via het contactformulier.