Gemeenschap van goederen

Wettelijk systeem

delen gemeenschap van goederen

Vanaf 1 januari 2018 verandert het wettelijke stelsel van de gemeenschap van goederen. Voor bestaande huwelijken heeft dit geen gevolg, maar wie trouwt na 1 januari 2018 krijgt er wel mee te maken.

Vóór 2018

In een huwelijk of geregistreerd partnerschap dat is gesloten voor 1 januari 2018 in gemeenschap van goederen is in principe het hele vermogen van beide partners gemeenschappelijk, positief en negatief. Denk daarbij bijvoorbeeld aan de koopwoning, spaargelden, de onderneming, koopsompolissen en lijfrenteverzekeringen, maar ook aan de hypotheek, studieschulden of andere schulden. Erfenissen en giften die onder uitsluiting zijn verkregen vallen niet in de huwelijksgoederengemeenschap.

Vanaf 2018

Voor huwelijken of geregistreerd partnerschappen die worden gesloten na 1 januari 2018 in gemeenschap van goederen, is de omvang van de gemeenschap van goederen beperkt. Voorhuwelijkse bezittingen en schulden van een van de partners blijven in principe privé, alleen voorhuwelijkse gemeenschappelijke bezittingen en schulden behoren vanaf de huwelijkssluiting of registratie van het partnerschap tot de gemeenschap van goederen en ook de bezittingen en schulden die tijdens het huwelijk of geregistreerd partnerschap verkregen worden vallen daaronder. Erfenissen en giften die tijdens het huwelijk of geregistreerd partnerschap door een van de partners worden verkregen, blijven eveneens privé, tenzij de erflater of schenker anders heeft bepaald.

Verdeling gemeenschap van goederen

Bij een scheiding moeten alle bezittingen en schulden worden geïnventariseerd en moeten afspraken worden gemaakt over de verdeling en toerekening daarvan.  Van wie is wat, wie krijgt wat, wie betaalt wat en hoe vindt de financiële afrekening tussen beide (ex)partners plaats.

Hierover moeten regelingen getroffen worden. Als overleg – al dan niet met de hulp van een mediator of advocaat – mogelijk is kunnen de gemaakte afspraken worden vastgelegd in een convenant. Lukt het niet om samen tot afspraken te komen, dan moet de rechter een knoop doorhakken.

Belangrijk is dat de (ex)partners weten waar ze aan toe zijn. Afspraken moeten ook juridisch gewaarborgd zijn. Bij onduidelijkheden in de gemaakte afspraken bestaat immers het risico dat dit later tot onenigheid leidt, waardoor uiteindelijk toch de rechter moet worden ingeschakeld.

Gedegen advies over de haalbaarheid en houdbaarheid van afspraken is daarom onontbeerlijk.

Wilt u meer informatie over de verdeling van een gemeenschap van goederen bij scheiding?

Wilt u meer weten over dit onderwerp, stel uw vraag via het contactformulier.